پل های ارتباطی هایسود

تمامی اطلاعات مورد نیاز ارتباط با ما را در زیر مشاهده و در صورت نیاز از هر کدام از روش های زیر میتوانید با ما در ارتباط باشید

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:

استانداردهای حسابداری 11 | دارایی های ثابت مشهود بخش دوم

آواتار خبرنگار هایسود
202 بازدید

اندازه‌گیری بهای تمام شده
۲۲ . بهای تمام شده دارایی ثابت مشهود معادل قیمت نقدی آن در تاریخ شناخت است. چنانچه‌ مابه‌ازای یک‌ قلم‌ دارایی ثابت‌ مشهود در مدتی بیش‌ از شرایط‌ معمول‌ خرید اعتباری پرداخت‌ شود، تفاوت‌ بین‌ قیمت‌ نقدی و مجموع مبالغ‌ پرداختی طی دوره‌ اعتبار به عنوان‌ هزینه‌ تأمین‌ مالی شناسایی می شود، مگر این‌ که‌ چنین هزینه‌ای، براساس‌ الزامات‌ استاندارد حسابداری شماره‌ ۱۳ با عنوان‌ حسابداری مخارج‌ تأمین‌ مالی به ‌حساب‌ دارایی منظور شود.
۲۳ . یک یا چند دارایی ثابت مشهود ممکن است در معاوضه با دارایی یا دارایی های غیرپولی، یا ترکیبی از دارایی های پولی و غیرپولی تحصیل شود. مطالب زیر به معاوضه یک دارایی غیرپولی با دارایی غیرپولی دیگر اشاره دارد، اما در مورد سایر معاوضه‌ها نیز کاربرد دارد. بهای تمام شده چنین دارایی های ثابت مشهودی به ارزش منصفانه اندازه‌گیری می شود مگر اینکه معاوضه فاقد محتوای تجاری باشد یا ارزش منصفانه دارایی تحصیل شده و ارزش منصفانه دارایی واگذار شده به‌گونه‌ای اتکاپذیر قابل اندازه‌گیری نباشد. چنانچه دارایی تحصیل شده به ارزش منصفانه اندازه‌گیری نشود بهای تمام شده آن براساس مبلغ دفتری دارایی واگذار شده اندازه‌گیری می شود.
۲۴ . واحد تجاری با توجه به میزان تغییرات مورد انتظار جریان های نقدی آتی در نتیجه معاوضه دارایی ها، محتوای تجاری معاوضه را ارزیابی می کند. درصورت تحقق شرایط زیر، معاوضه محتوای تجاری دارد:
الف. وضعیت (ریسک، زمان‌بندی و مبلغ) جریان های نقدی آتی دارایی تحصیل شده با وضعیت جریان های نقدی آتی دارایی واگذار شده متفاوت باشد،
ب . ارزش اقتصادی بخشی از عملیات واحد تجاری متأثر از معاوضه، در نتیجه این معاوضه تغییر یابد،
ج . تفاوت بیان شده در بندهای (الف) یا (ب) نسبت به ارزش منصفانه دارایی های معاوضه شده با اهمیت باشد.
برای ارزیابی محتوای تجاری معاوضه، ارزش اقتصادی بخشی از عملیات واحد تجاری که متأثر از معاوضه است، باید منعکس‌کننده جریان های نقدی پس از کسر مالیات باشد.
۲۵ . ارزش منصفانه دارایی ثابت مشهودی که در بازار، معاملات مشابهی برای آن وجود ندارد، در صورتی به‌گونه‌ای اتکاپذیر قابل اندازه‌گیری است که (الف) دامنه تغییرات برآوردهای منطقی ارزش منصفانه آن دارایی قابل توجه نباشد یا (ب) احتمالات مربوط به برآوردهای مختلف در این دامنه را بتوان به‌گونه‌ای منطقی ارزیابی و در برآورد ارزش منصفانه مورد استفاده قرار داد. چنانچه واحد تجاری بتواند ارزش منصفانه دارایی تحصیل شده یا دارایی واگذار شده را به‌گونه‌ای اتکا‌پذیر تعیین کند، ارزش منصفانه دارایی واگذار شده، با در نظر گرفتن مبلغ وجه نقد یا معادل نقد انتقال یافته، برای اندازه‌گیری بهای تمام شده دارایی تحصیل شده به کار می رود، مگر اینکه ارزش منصفانه دارایی تحصیل شده معتبرتر باشد.
۲۶ . بهای تمام‌ شده‌ دارایی هایی که‌ در چارچوب‌ قراردادهای اجاره‌ سرمایه‌ای تحصیل‌ می شود، به‌موجب‌ استاندارد حسابداری شماره‌ ۲۱ با عنوان‌ حسابداری اجاره‌ها تعیین‌ می گردد.
اندازه‌گیری پس از شناخت
۲۷ . واحد تجاری باید یکی از دو روش ” بهای تمام شده“ یا ” تجدید ارزیابی“ را به عنوان رویه حسابداری خود انتخاب کند و آن را در مورد تمام اقلام یک طبقه دارایی های ثابت مشهود به کار گیرد.
روش بهای تمام شده
۲۸ . دارایی ثابت مشهود پس از شناخت باید به مبلغ دفتری یعنی بهای تمام شده پس از کسر هرگونه استهلاک انباشته و کاهش ارزش انباشته، منعکس شود.
روش تجدید ارزیابی
۲۹ . پس از شناخت دارایی ثابت مشهود، چنانچه ارزش منصفانه به‌گونه‌ای اتکاپذیر قابل اندازه‌گیری باشد، باید آن را به مبلغ تجدید ارزیابی یعنی ارزش منصفانه در تاریخ تجدید ارزیابی پس از کسر استهلاک انباشته و کاهش ارزش انباشته بعد از تجدید ارزیابی، ارائه کرد. تجدید ارزیابی باید در فواصل زمانی منظم انجام شود تا اطمینان حاصل گردد مبلغ دفتری دارایی تفاوت با اهمیتی با ارزش منصفانه آن در تاریخ ترازنامه ندارد. پس از انجام تجدید ارزیابی، استهلاک انباشته قبلی حذف و مبلغ تجدید ارزیابی، از هر نظر جایگزین ناخالص مبلغ دفتری قبلی آن دارایی خواهد شد.
۳۰ . ارزش منصفانه دارایی های ثابت مشهود معمولاً براساس ارزش بازار آنها تعیین می گردد. این ارزش براساس شواهد بازار و توسط ارزیابان با صلاحیت حرفه‌ای تعیین می شود. در مورد زمین و ساختمان ارزش بازار دارایی با توجه به کاربرد فعلی آن تعیین می شود به شرط اینکه دارایی در همان رشته فعالیت یا رشته فعالیت مشابه به طور مستمر مورد استفاده قرار گیرد.
۳۱ . چنانچه به دلیل ماهیت تخصصی دارایی های ثابت مشهود و نیز این امر که اقلام مذکور عمدتاً به صورت بخشی از یک واحد تجاری فعال و نه به صورت جداگانه، فروخته می شود، شواهدی درخصوص ارزش بازار آنها وجود نداشته باشد، آن اقلام به بهای جایگزینی مستهلک شده ارزیابی می شود. برای مثال می توان به زمین و ساختمان های دارای استفاده خاص مثل پالایشگاه ها، نیروگاه ها، تأسیسات بندری و اراضی زیر سد اشاره کرد.
۳۲ . بهای جایگزینی مستهلک شده یک ساختمان متشکل از ارزش بازار زمین مربوط باتوجه به استفاده فعلی آن و همچنین بهای جایگزینی مستهلک شده برآوردی ساختمان آن است. برای تعیین بهای جایگزینی مستهلک شده باید بهای جایگزینی یک ساختمان جدیدالاحداث مشابه را از بابت عمر مفید ساختمان، شرایط و فرسودگی آن و سایر عوامل محیطی کاهش داد. در کاربرد مبنای بهای جایگزینی مستهلک شده جهت ارزیابی ساختمان، باید دقت کافی معمول داشت، چرا که معمولاً استفاده از این روش منجر به تعیین ارزشی بیشتر از ارزش حاصل از کاربرد مبنای ارزش بازار می گردد. به همین دلیل ابتدا باید اطمینان حاصل کرد که ساختمان مورد نظر واقعاً دارای چنان خصوصیاتی است که تعیین ارزش بازار آن غیرممکن است. افزون بر این، لازم است که واحد تجاری مربوط به طور بالقوه از چنان سودآوری برخوردار باشد تا کاربرد بهای جایگزینی مستهلک شده توجیه‌پذیر باشد. چنین ملاحظاتی ممکن است به تعیین ارزش کمتری برای ساختمان مربوط منجر گردد.
۳۳ . تناوب تجدید ارزیابی به تغییرات ارزش منصفانه دارایی های تجدید ارزیابی شده بستگی دارد. چنانچه ارزش منصفانه دارایی های تجدید ارزیابی شده، تفاوت با اهمیتی با مبلغ دفتری آن داشته باشد، تجدید ارزیابی بعدی ضرورت دارد. به موجب این استاندارد در شرایط کنونی این تفاوت معمولاً در دوره تناوب ۳ یا ۵ ساله ایجاد می شود.
۳۴ . هرگاه‌ یک‌ قلم‌ از دارایی های ثابت‌ مشهود تجدید ارزیابی شود ، تجدید ارزیابی تمام‌ اقلام‌ طبقه‌ای که‌ دارایی مزبور به‌ آن‌ تعلق‌ دارد، الزامی است‌ .
۳۵ . یک‌ طبقه‌ دارایی ثابت‌ مشهود، به‌ گروهی از دارایی های با ماهیت‌ و کاربرد مشابه‌ در عملیات‌ واحد تجاری اطلاق‌ می گردد. نمونه‌هایی از طبقات‌ دارایی های ثابت‌ مشهود به‌شرح‌ زیر است‌:
الف‌. زمین‌،
ب‌ . ساختمان‌،
ج‌ . ماشین‌آلات‌ و تجهیزات‌،
د . کشتی‌،
ﻫ . هواپیما،
و . وسایل‌ نقلیه‌،
ز . اثاثـه و منصوبات،‌ و
ح . تأسیسات‌.
۳۶ . تجدید ارزیابی هم زمان اقلام یک طبقه دارایی ثابت مشهود، به آن دلیل ضرورت دارد که از ارزیابی اختیاری دارایی ها و گزارش آنها در صورت های مالی که منجر به اختلاط بهای تمام شده تاریخی و ارزش های منصفانه در تاریخ های متفاوت می شود، اجتناب گردد. با این‌حال، یک طبقه از دارایی ها را به شرطی می توان به طور چرخشی تجدید ارزیابی کرد که تجدید ارزیابی آن طبقه از دارایی ها طی یک دوره کوتاه کامل و به روز شود.
مشخصات ارزیاب
۳۷ . تجدید ارزیابی دارایی های ثابت مشهود، باید توسط ارزیابان مستقل و دارای صلاحیت حرفه‌ای، انجام شود.
۳۸ . از آنجا که مبالغ دفتری دارایی های ثابت مشهودی که به مبلغ تجدید ارزیابی در ترازنامه نمایش می یابد، مبتنی بر معاملات واقعی واحد تجاری نیست، اعتبار صورت های مالی به این امر بستگی دارد که ارزیاب مربوط تا چه حد در زمینه ارزیابی طبقه دارایی ثابت مشهود موردنظر دارای صلاحیت و تجربه است. بدین لحاظ این استاندارد مقرر می دارد که ارزیابی دارایی ها توسط ارزیابان مستقل و دارای صلاحیت حرفه‌ای انجام شود. با این حال و باتوجه به اینکه معتبر بودن نتایج ارزیابی مدنظر است، چنانچه واحد تجاری ارزیابان با صلاحیتی در استخدام خود داشته باشد، استفاده از این ارزیابان به شرط آنکه نتایج کار آنها مورد تأیید ارزیابان مستقل قرار گیرد بلامانع خواهد بود.

مازاد تجدید ارزیابی
۳۹ . افزایش‌ مبلغ‌ دفتری یک‌ دارایی ثابت‌ مشهود درنتیجه‌ تجدید ارزیابی آن‌ (درآمد غیرعملیاتی تحقق‌ نیافته‌ ناشی از تجدید ارزیابی) مستقیماً تحت‌ عنوان‌ مازاد تجدید ارزیابی ثبت‌ و در ترازنامه‌ به‌عنوان‌ بخشی از حقوق‌ صاحبان‌ سرمایه‌ طبقه‌بندی می شود و در صورت‌ سود و زیان‌ جامع‌ انعکاس‌ می یابد. هرگاه‌ افزایش‌ مزبور عکس‌ یک‌ کاهش‌ قبلی ناشی از تجدید ارزیابی باشد که‌ به‌عنوان‌ هزینه‌ شناسایی گردیده‌ است‌، دراین‌صورت،‌ این‌ افزایش‌ تا میزان‌ هزینه‌ قبلی شناسایی شده‌ در رابطه‌ با همان‌ دارایی باید به‌عنوان‌ درآمد به‌ سود و زیان‌ دوره‌ منظور شود.
۴۰ . کاهش‌ مبلغ‌ دفتری یک‌ دارایی ثابت‌ مشهود درنتیجه‌ تجدید ارزیابی آن‌ به‌عنوان‌ هزینه‌ شناسایی می شود. هرگاه‌ کاهش‌ مزبور عکس‌ یک‌ افزایش‌ قبلی ناشی از تجدید ارزیابی باشد که‌ به‌ حساب‌ مازاد تجدید ارزیابی منظور شده‌ است‌، دراین‌صورت، این‌ کاهش‌ باید تا میزان‌ مازاد تجدید ارزیابی مربوط‌ به‌ همان‌ دارایی به‌ بدهکار حساب‌ مازاد تجدید ارزیابی منظور گردد و در صورت‌ سود و زیان‌ جامع‌ انعکاس‌ یابد و باقی مانده‌ به‌عنوان‌ هزینه‌ شناسایی شود.
۴۱ . مازاد تجدید ارزیابی منعکس شده در سرفصل حقوق صاحبان سرمایه، به استثنای مواردی که نحوه عمل حسابداری آن به موجب قانون مشخص شده است، باید در زمان برکناری یا واگذاری دارایی مربوط یا به موازات استفاده از آن توسط واحد تجاری، مستقیماً به حساب سود (زیان) انباشته منظور شود.
۴۲ . مازاد تجدید ارزیابی به عنوان یک درآمد غیرعملیاتی تحقق نیافته در سرفصل حقوق صاحبان سرمایه منعکس می گردد. از آنجا که مازاد مزبور درآمد تحقق نیافته است، لذا افزایش سرمایه به طور مستقیم، از محل آن مجاز نیست، مگر در مواردی که به‌موجب قانون تجویز شده باشد. در مواردی که مازاد تجدید ارزیابی به موازات استفاده از دارایی توسط واحد تجاری به حساب سود (زیان) انباشته منظور می شود، مبلغ مازاد قابل انتقال معادل تفاوت بین استهلاک مبتنی بر مبلغ تجدید ارزیابی دارایی و استهلاک مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی آن است.

استهلاک
۴۳ . چنانچه بهای تمام شده هر جزء یک دارایی ثابت مشهود در مقایسه با کل بهای تمام شده آن دارایی با اهمیت و عمر مفید یا الگوی کسب منافع اقتصادی از آن متفاوت از سایر اجزای با اهمیت باشد، آن جزء باید به طور جداگانه مستهلک شود.
۴۴ . در مواردی که واحد تجاری برخی از اجزای یک دارایی ثابت مشهود را به طور جداگانه مستهلک می کند، باقی مانده آن دارایی را نیز به طور جداگانه مستهلک می نماید. باقی مانده دارایی شامل اجزایی است که به طور جداگانه با‌اهمیت نیست. برای مثال بدنه هواپیما و موتور هواپیما را می توان به طور جداگانه مستهلک و مابقی هواپیما را نیز به طور جداگانه مستهلک کرد.
۴۵ . مبلغ استهلاک هر دوره باید در صورت سود و زیان منعکس شود مگر اینکه در مبلغ دفتری دارایی دیگری منظور گردد.
۴۶ . استهلاک‌‌ دوره معمولاً در صورت سود و زیان منعکس می شود. بااین‌حال‌ در برخی شرایط‌، منافع‌ اقتصادی دارایی صرف تولید سایر دارایی های واحد تجاری می گردد. در این ‌حالت‌، استهلاک،‌ بخشی از بهای تمام‌ شده‌ دارایی دیگری را تشکیل می دهد و در مبلغ دفتری آن منظور می شود. برای ‌مثال‌، استهلاک‌ ماشین‌آلات‌ و تجهیزات‌ تولیدی در مخارج تبدیل موجودی مواد و کالا منظور می گردد (به‌ استاندارد حسابداری شماره‌ ۸
با عنوان حسابداری موجودی مواد و کالا رجوع‌ شود). به‌گونه‌ای مشابه‌، استهلاک‌ دارایی های ثابت‌ مشهود مورد استفاده‌ در فعالیت های توسعه‌ ممکن‌ است‌ طبق استاندارد حسابداری شماره‌ ۱۷ با عنوان‌‌ دارایی های نامشهود، به‌ حساب‌ دارایی نامشهود منظور ‌شود.

مبلغ استهلاک‌پذیر و دوره استهلاک
۴۷ . مبلغ استهلاک‌پذیر یک دارایی باید بر مبنایی سیستماتیک طی عمر مفید آن تخصیص یابد.
۴۸ . عمر مفید یک دارایی باید حداقل در پایان هر دوره مالی بازنگری شود. چنانچه تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین پیش‌بینی های فعلی و برآورد‌های قبلی وجود داشته باشد، این تغییرات باید به عنوان تغییر در‌برآورد حسابداری محسوب و طبق استاندارد حسابداری شماره ۶ با عنوان ” گزارش عملکرد مالی“ شناسایی شود.
۴۹ . استهلاک دارایی تا زمانی شناسایی می شود که ارزش باقی مانده از مبلغ دفتری کمتر باشد، حتی اگر ارزش منصفانه دارایی بیش از مبلغ دفتری آن باشد. تعمیر و نگهداری دارایی ضرورت استهلاک آن را نفی نمی کند.
۵۰ . مبلغ استهلاک‌پذیر دارایی پس از کسر ارزش باقی مانده آن تعیین می شود. در عمل، ارزش باقی مانده دارایی اغلب ناچیز است و لذا در محاسبه مبلغ استهلاک‌پذیر با اهمیت نیست.
۵۱ . استهلاک دارایی از زمان آماده شدن آن برای استفاده، یعنی زمانی که دارایی در مکان و شرایط لازم برای بهره‌برداری است، شروع می شود و از تاریخی که طبق استاندارد حسابداری شماره ۳۱ با عنوان دارایی های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی می‌شود یا تاریخ برکناری دائمی یا واگذاری آن، هرکدام زودتر باشد، متوقف می شود. بنابراین در زمانی که دارایی به طور موقت بلااستفاده یا غیرفعال گردد استهلاک آن متوقف نمی شود مگر اینکه کاملاً مستهلک شده باشد. با این حال، براساس روش های استهلاک مبتنی بر کارکرد، در صورتی که تولیدی وجود نداشته باشد هزینه استهلاک می تواند صفر باشد.
۵۲ . منافع‌ اقتصادی یک‌ دارایی عمدتاً از طریق‌ استفاده‌ از آن‌ دارایی به مصرف‌ می رسد. با این‌حال‌، سایر عوامل‌ مانند نابابی فنی، فرسودگی و خرابی دارایی در زمانی که‌ دارایی بلااستفاده‌ می ماند، اغلب‌ منجر به‌ کاهش‌ منافع‌ اقتصادی مورد انتظار از دارایی می گردد. درنتیجه‌ کلیه‌ عوامل‌ زیر در تعیین‌ عمر مفید دارایی مدنظر قرار می گیرد:
الف‌. استفاده‌ مورد انتظار واحد تجاری از دارایی (میزان‌ استفاده‌ باتوجه‌ به‌ ظرفیت‌ یا میزان‌ تولید فیزیکی مورد انتظار آن‌ تعیین‌ می گردد)،
ب‌ . فرسودگی و خرابی مورد انتظار که‌ به‌ عوامل‌ عملیاتی از قبیل‌ تعداد نوبت های کاری که‌ طی آن‌ دارایی مورد استفاده‌ قرار می گیرد، برنامه‌ تعمیرات‌ و نگهداری دارایی و مراقبت‌ و نگهداری از دارایی در زمانی که‌ بلااستفاده‌ است‌، بستگی دارد،
ج‌ . نابابی فنی یا تجاری ناشی از تغییرات‌ یا بهبود تولید یا تغییر در تقاضای بازار برای محصولات‌ و خدمات‌ تولید شده‌ به‌وسیله‌ آن‌ دارایی،
د . محدودیت های قانونی یا محدودیت های مشابه‌ در مورد استفاده‌ از دارایی از قبیل‌ وجود تاریخ‌ انقضا در‌ اجاره‌ سرمایه‌ای.
۵۳ . عمر مفید یک‌ دارایی برحسب‌ استفاده‌ مورد انتظار واحد تجاری از دارایی تعریف‌ می شود. خط‌مشی مدیریت دارایی در واحد تجاری ممکن‌ است‌ متضمن‌ واگذاری دارایی پس از مدتی معین‌ یا پس از مصرف‌ بخش‌ مشخصی از منافع‌ اقتصادی آن‌ باشد. بنابراین‌ عمر مفید یک‌ دارایی ممکن‌ است‌ کوتاه تر از عمر اقتصادی آن‌ باشد. برآورد عمر مفید دارایی موضوعی قضاوتی است‌ که‌ عمدتاً مبتنی بر تجربه‌ واحد تجاری در مورد دارایی های مشابه‌ می باشد.
۵۴ . زمین‌ و ساختمان‌، دارایی های مجزا هستند و حتی اگر باهم‌ تحصیل‌ شوند، جداگانه‌ به‌حساب گرفته می شوند. زمین به استثنای مواردی نظیر معادن و محل های دفن زباله معمولاً عمر نامحدود دارد و لذا مستهلک‌ نمی شود. ساختمان‌ عمر محدود دارد و بنابراین‌ دارایی استهلاک‌پذیر است‌. افزایش‌ در ارزش‌ زمینی که‌ ساختمان‌ در آن بنا شده‌ است‌ بر مبلغ استهلاک‌پذیر ساختمان‌ اثر نمی گذارد.
۵۵ . مخارج برچیدن مستحدثات قبلی، پاکسازی و بازسازی زمین در طول دوره‌ای که منافعی از آن عاید می‌شود، مستهلک می‌گردد. لیکن مخارج آماده‌سازی زمین که دارای عمر نامعین باشد به بهای تمام شده آن منظور می‌شود. در برخی موارد، زمین ممکن است دارای عمر محدود باشد. دراین‌ موارد زمین باید به روشی که منعکس‌کننده منافع حاصل از آن است، مستهلک شود.
روش استهلاک
۵۶ . روش استهلاک مورد استفاده، باید منعکس‌کننده الگوی مصرف منافع اقتصادی آتی مورد انتظار دارایی توسط واحد تجاری باشد.
۵۷ . روش‌ استهلاک‌ مورد استفاده‌ برای دارایی باید حداقل در پایان هر دوره مالی بازنگری شود. در صورت‌ تغییر قابل‌ ملاحظه‌ در الگوی مصرف‌ منافع‌ اقتصادی آتی مورد انتظار دارایی مربوط‌، جهت‌ انعکاس‌ الگوی جدید، روش‌ استهلاک‌ باید تغییر یابد. چنین‌ تغییری باید به عنوان تغییر در برآورد حسابداری محسوب و طبق استاندارد شماره ۶ با عنوان ” گزارش عملکرد مالی“ شناسایی شود.
۵۸ . جهت‌ تخصیص‌ سیستماتیک‌ مبلغ‌ استهلاک‌پذیر یک‌ دارایی طی عمر مفید آن‌ می توان‌ روش های متفاوتی را به‌کار گرفت‌. این‌ روش ها شامل‌ خط‌مستقیم‌، نزولی و تعداد تولید یا کارکرد است‌. در روش‌ خط‌ مستقیم،‌ مبلغ استهلاک دارایی طی عمر مفید آن، ثابت است. در روش‌ نزولی، مبلغ استهلاک‌ طی عمر مفید آن‌ سال‌ به‌ سال‌ کاهش‌ می یابد. در روش‌ تعداد تولید یا کارکرد، استهلاک‌ برمبنای تولید یا کارکرد مورد انتظار دارایی محاسبه‌ می شود. روش‌ استهلاک‌ مورد استفاده‌ برای هر دارایی براساس‌ الگوی مصرف منافع‌ اقتصادی آتی مورد انتظار آن‌ دارایی انتخاب‌ می شود و به‌طور یکنواخت‌ از دوره‌ای به‌ دوره‌ دیگر اعمال‌ می گردد مگر آنکه‌ در الگوی مصرف منافع‌ اقتصادی مورد انتظار دارایی تغییری به‌وجود آید.

کاهش ارزش

  1. واحد تجاری برای تعیین کاهش ارزش دارایی ثابت مشهود، الزامات استاندارد حسابداری شماره ۳۲ با عنوان کاهش ارزش دارایی ها را به کار می‌گیرد. در استاندارد یاد شده نحوه تشخیص یک دارایی مشمول کاهش ارزش، تعیین مبلغ بازیافتنی آن، و زمان شناسایی زیان کاهش ارزش یا برگشت زیان کاهش ارزش مربوط تشریح شده است.
    ۶۰ – ۶۸ حذف شده است.


اطلاعات این نوشته

شما میتوانید در صورت تمایل این پست را در شبکه های اجتماعی خود بازنشر دهید .

نظرات ارزشمند شما در هایســـود

بدون دیدگاه برای پست " استانداردهای حسابداری 11 | دارایی های ثابت مشهود بخش دوم "
شما هم نظر خود را در مورد این پست به ما بگوید