پل های ارتباطی هایسود

تمامی اطلاعات مورد نیاز ارتباط با ما را در زیر مشاهده و در صورت نیاز از هر کدام از روش های زیر میتوانید با ما در ارتباط باشید

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:

استانداردهای حسابداری 17 | دارایی های نامشهود بخش اول

آواتار خبرنگار هایسود
224 بازدید

پیشگفتار
(۱) استاندارد حسابداری شماره ۱۷ با عنوان دارایی های نامشهود که در تاریخ ۳۰/۴/۱۳۸۶ توسط مجمع عمومی سازمان حسابرسی تصویب شده است، جایگزین استاندارد حسابداری شماره ۱۷ قبلی و همچنین استاندارد حسابداری شماره ۷ با عنوان حسابداری مخارج تحقیق و توسعه می‌شود و الزامات آن در‌مورد صورت های مالی که دوره مالی آنها از تاریخ ۱/۱/۱۳۸۶ و بعد از آن شروع می‌شود، لازم‌الاجراست.
دلایل تجدید نظر در استاندارد
(۲) این تجدیدنظر با هدف هماهنگی بیشتر با استانداردهای بین‌المللی حسابداری و بهبود استاندارد قبلی، انجام شده است.
تغییرات اصلی
(۳) حسابداری مخارج تحقیق و توسعه که قبلاً به طور جداگانه در استاندارد حسابداری شماره ۷ با عنوان ” حسابداری مخارج تحقیق و توسعه“ مطرح شده بود در این استاندارد ادغام شده است.
(۴) در استاندارد حسابداری قبلی، دارایی نامشهود به یک دارایی غیرپولی و فاقد ماهیت عینی اطلاق می‌شد که حائز معیارهای زیر باشد:
الف. به منظور استفاده در تولید یا عرضه کالاها یا خدمات ، اجاره به دیگران یا برای مقاصد اداری توسط واحد تجاری نگهداری ‌شود،
ب . با قصد استفاده طی بیش از یک دوره مالی توسط واحد تجاری تحصیل شده باشد.
در استاندارد جدید، هر دو معیار مزبور حذف شده است.
(۵) در استاندارد حسابداری قبلی، فرض شده بود که همه دارایی های نامشهود، عمر مفید معین دارند. ضمناً یک فرض قابل رد وجود داشت مبنی بر اینکه عمر مفید دارایی نامشهود از زمان بهره‌برداری از آن، از بیست سال تجاوز نمی کند. در استاندارد جدید این فرض قابل ‌رد حذف شده است، ضمن‌اینکه دارایی های نامشهود به دو گروه با عمر مفید معین و عمر مفید نامعین طبقه‌بندی شده است. دارایی های نامشهود با عمر مفید نامعین مستهلک نمی شود.

این‌ استاندارد باید با توجه‌ به‌ ” مقدمه‌ای بر استانداردهای حسابداری“ مطالعه‌
به کار گرفته‌ می شود.
هدف
۱ . هدف‌ این‌ استاندارد، تجویز نحوه‌ حسابداری دارایی های نامشهود است‌. موضوعات اصلی در حسابداری دارایی های نامشهود عبارت‌ از معیارها و زمان‌ شناخت‌ دارایی، تعیین‌ مبلغ‌ دفتری (شامل‌ هزینه‌ استهلاک‌) و موارد افشاست.

دامنه‌ کاربرد
۲ . الزامات‌ این‌ استاندارد باید در مورد حسابداری تمام‌ دارایی های نامشهود به کار گرفته‌ شود مگر اینکه به موجب استانداردی دیگر، نحوه حسابداری متفاوتی، الزامی شده باشد.
۳ . این استاندارد ازجمله در موارد زیر کاربرد ندارد:
الف‌. سرقفلی ناشی از ترکیب‌ تجاری (به‌ استاندارد حسابداری شماره‌ ۱۹ با عنوان ترکیب های تجاری مراجعه‌ شود).
ب . حق امتیاز معادن و مخارج اکتشاف، توسعه و استخراج معادن، نفت، گاز طبیعی و منابع مشابهی که احیا‌شونده نیست.
ج ‌. اجاره‌ها (به‌ استاندارد حسابداری شماره‌ ۲۱ با عنوان حسابداری اجاره‌ها مراجعه‌ شود).
د . دارایی های نامشهودی که در روال عادی عملیات واحد تجاری به قصد فروش نگهداری می شود (به استانداردهای حسابداری شماره‌ ۸ یا ۹ با عناوین‌ حسابداری موجودی مواد و کالا و حسابداری پیمان های بلند‌مدت مراجعه شود).
ﻫ . مخارج قبل از بهره‌برداری (به استاندارد حسابداری شماره ۲۴ با عنوان گزارشگری مالی واحدهای تجاری در مرحله قبل از بهره‌برداری مراجعه شود).
و . دارایی های نامشهودی که طبق استاندارد حسابداری شماره ۳۱ باعنوان دارایی های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است.
۴ . این استاندارد همچنین برای مخارج تبلیغات، آموزش، تحقیق و توسعه به کار می رود. فعالیت های تحقیق و توسعه در راستای توسعه دانش است. بنابراین، اگرچه این فعالیت ها ممکن است منجر به ایجاد یک دارایی با ماهیت عینی گردد (برای مثال نمونه‌سازی یک محصول)، اما عنصر عینی دارایی نسبت به وجه نامشهود، یعنی دانش مستتر در آن، در درجه دوم اهمیت قرار دارد.
تعاریف‌
۵ . اصطلاحات‌ ذیل‌ در این‌ استاندارد با معانی مشخص‌ زیر به کار رفته‌ است‌ :
• ارزش‌ اقتصادی : خالص ارزش‌ فعلی جریان های نقدی آتی ناشی از کاربرد مستمر دارایی از جمله جریان های نقدی ناشی از واگذاری نهایی آن.
• ارزش‌ باقی مانده : مبلغ‌ برآوردی که واحد تجاری در حال حاضر می تواند از واگذاری دارایی پس از کسر مخارج برآوردی واگذاری بدست آورد با این فرض که دارایی در وضعیت متصور در پایان عمر مفید باشد.
• ارزش‌ منصفانه‌ : مبلغی است که‌ خریداری مطلع‌ و مایل‌ و فروشنده‌ای مطلع‌ و مایل‌ می توانند در معامله‌ای حقیقی و در شرایط‌ عادی، یک‌ دارایی را در ازای مبلغ‌ مزبور با یکدیگر مبادله‌ کنند.
• استهلاک‌ : تخصیص‌ سیستماتیک‌ مبلغ‌ استهلاک‌ پذیر یک‌ دارایی طی عمر مفید آن‌.
• بهای تمام‌ شده‌ : مبلغ‌ وجه‌ نقد یا معادل‌ نقد پرداختی یا ارزش‌ منصفانه‌ سایر مابه‌ازاهایی که‌ جهت‌ تحصیل‌ یک‌ دارایی در زمان‌ تحصیل‌ یا ایجاد آن، واگذار شده‌ است، یا حسب مورد، مبلغی که در زمان شناخت اولیه براساس الزامات خاص سایر استانداردهای حسابداری،
به آن دارایی تخصیص یافته است (مانند مخارج تأمین مالی).
• تحقیق : پژوهشی نو و برنامه‌ریزی شده است که با هدف کسب دانش علمی یا فنی جدید انجام می شود.
• توسعه : به کارگیری دستاوردهای تحقیقاتی یا سایر دانش ها در قالب یک برنامه یا طرح برای تولید مواد، تجهیزات، محصولات، فرایندها، سیستمها یا خدمات جدید، یا بهسازی اساسی مواردی که قبلاً تولید یا ارائه گردیده و یا استقرار یافته است، پیش از آغاز تولید یا کاربرد تجاری.
• خالص ارزش فروش: مبلغ وجه نقد یا معادل نقد که از طریق فروش دارایی در شرایط عادی و پس از کسر کلیه هزینه‌های مرتبط با فروش حاصل می شود.
• دارایی : حقوق‌ نسبت‌ به‌ منافع‌اقتصادی آتی یا سایر راه های دستیابی مشروع‌ به‌ آن‌ منافع‌ که‌ درنتیجه‌ معاملات‌ یا سایر رویدادهای گذشته‌ به‌ کنترل‌ واحدتجاری درآمده‌ است‌.
• دارایی نامشهود :‌ یک‌ دارایی قابل تشخیص غیرپولی و فاقد ماهیت‌عینی.
• دارایی های پولی :‌ وجه‌ نقد و دارایی هایی که‌ قرار است‌ به مبلغ‌ ثابت‌ یا قابل‌ تعیینی از وجه‌ نقد دریافت‌ شود.
• زیان‌ کاهش‌ ارزش‌ : مازاد مبلغ‌ دفتری یک دارایی نسبت‌ به مبلغ‌ بازیافتنی آن.
• عمر مفید : عبارت‌ است‌ از :
الف‌. مدت‌ زمانی که‌ انتظار می رود یک‌ دارایی، مورد استفاده‌ واحد تجاری قرار گیرد،
ب ‌. تعداد تولید یا سایر واحدهای مقداری مشابه‌ که‌ انتظار می رود در فرایند استفاده‌ از دارایی توسط‌ واحد تجاری تحصیل‌ شود.
• مبلغ‌ استهلاک‌پذیر : بهای تمام‌ شده‌ دارایی یا سایر مبالغ‌ جایگزین‌ بهای تمام‌ شده‌ در صورت های مالی ، به‌ کسر ارزش‌ باقی مانده‌ آن.
• مبلغ‌ دفتری : مبلغی که‌ دارایی پس از کسر استهلاک‌ انباشته‌ و کاهش‌ ارزش‌ انباشته مربوط‌، به‌ آن‌ مبلغ‌ در ترازنامه‌ منعکس‌ می شود .
• مبلغ‌ بازیافتنی : خالص‌ ارزش‌ فروش‌ یا ارزش‌ اقتصادی یک‌ دارایی،‌ هرکدام‌ که بیشتر است‌.
ویژگی های دارایی نامشهود
۶ . واحدهای تجاری معمولاً منابعی را صرف‌ تحصیل‌، توسعه‌، نگهداری و بهبود دارایی های نامشهود از قبیل‌ دانش‌ فنی یا علمی، طراحی و اجرای سیستم های جدید، حق‌ امتیاز و علائم‌ تجاری می کنند. نمونه‌های رایج‌ از سرفصل های کلی فوق‌، نرم‌افزار‌ رایانه‌ای، حق اختراع‌، حق‌ تألیف‌، حق‌ تکثیر یا نمایش‌ فیلم های سینمایی و ویدیویی، سرقفلی محل‌ کسب‌ (حق‌کسب‌ یا پیشه‌ یا تجارت‌)، حق‌ استفاده‌ از خدمات‌ عمومی، حق امتیاز تولید یا خدمات‌ است‌.
ماهیت‌ غیر عینی
۷ . دارایی های نامشهود با تکیه‌ بر ماهیت‌ غیرعینی و غیرپولی آن‌ تعریف‌ می شود. بدین‌ ترتیب‌ اقلامی از قبیل‌ حساب های دریافتنی در زمره‌ این‌ دارایی ها قرار نمی گیرد.
۸ . برخی‌ دارایی های نامشهود ممکن‌ است‌ بر روی یا در درون یک عنصر عینی از قبیل‌ لوح های فشرده‌ (در مورد نرم‌افزار رایانه‌ای)، مدارک‌ قانونی (در مورد حق‌ اختراع‌ یا پروانه‌ رسمی) یا فیلم‌ باشد. در چنین‌ شرایطی طبقه‌بندی قلم‌ مزبور به عنوان‌ دارایی ثابت‌ مشهود یا دارایی نامشهود مستلزم‌ قضاوت‌ در باره این‌ امر است‌ که‌ کدام‌ عنصر مهم‌تر است‌. مثلاً نرم‌افزار رایانه‌ای مربوط‌ به‌ راه‌اندازی ماشین‌آلات‌، عملاً بخشی از ماشین‌آلات‌ است‌ و بنابراین‌ در سرفصل‌ دارایی های‌ ثابت‌ مشهود طبقه‌بندی می شود.
قابلیت‌ تشخیص‌
۹ . طبق‌ تعریف‌، دارایی نامشهود قابل‌ تشخیص‌ است‌، یعنی می توان‌ آن‌ را از سرقفلی واحد تجاری متمایز کرد (از قبیل‌ حق‌ اختراع‌ و حق‌ تالیف‌). بدین‌ ترتیب‌ سرقفلی واحد تجاری که‌ از کل‌ واحد تجاری یا سایر دارایی های واحد تجاری قابل‌ تشخیص‌ نیست‌ به عنوان‌ دارایی نامشهود شناسایی نمی شود، حتی اگر‌ دارای منافع‌ اقتصادی آتی باشد. منافع اقتصادی آتی ممکن است از هم‌افزایی دارایی های قابل تشخیص تحصیل شده یا دارایی هایی حاصل شود که به صورت جداگانه حائز معیارهای شناخت در صورت های مالی نیستند. با این حال واحد تحصیل‌کننده مبالغی را بابت آنها در ترکیب تجاری می پردازد (سرقفلی ناشی از ترکیب‌ تجاری در استاندارد حسابداری شماره‌ ۱۹ مطرح‌ شده‌ است‌).
۱۰ . یک دارایی هنگامی معیار قابلیت تشخیص را در تعریف دارایی نامشهود احراز می کند که یکی از شرایط زیر را داشته باشد:
الف . جدا شدنی باشد، یعنی بتوان آن را به منظور فروش، انتقال، اعطای حق‌ امتیاز، اجاره یا مبادلـه (به صورت جداگانه یا همراه با یک قرارداد، دارایی یا بدهی مرتبط) از واحد تجاری جدا کرد،
ب . از حقوق قراردادی یا سایر حقوق قانونی ناشی شود، صرف نظر از اینکه آیا چنین حقوقی قابل انتقال یا جدا شدنی از واحد تجاری یا سایر حقوق و تعهدات باشد
یا خیر.
شناخت‌ و اندازه‌گیری اولیه‌ دارایی نامشهود
۱۱ . یک‌ قلم‌ هنگامی به‌عنوان‌ دارایی نامشهود شناسایی می شود که‌ :
الف‌. با تعریف‌ دارایی های نامشهود مطابقت‌ داشته‌ باشد.
ب ‌. معیارهای شناخت‌ مندرج‌ در بندهای‌ ۱۲ تا ۱۴ احراز شده‌ باشد.
۱۲ . یک‌ قلم‌ دارایی نامشهود باید تنها زمانی شناسایی شود که‌ :
الف‌. جریان‌ منافع‌ اقتصادی آتی دارایی به‌ درون‌ واحد تجاری محتمل‌ باشد،
ب‌ . بهای تمام‌ شده‌ دارایی به گونه‌ای اتکاپذیر قابل‌ اندازه‌گیری باشد.
۱۳ . جریان‌ منافع‌ اقتصادی آتی مرتبط‌ با دارایی نامشهود به‌ درون‌ واحد تجاری تنها هنگامی محتمل‌ است‌ که‌ واحد تجاری بتواند با دلایل‌ کافی نشان‌ دهد:
الف‌. دستیابی به‌ خالص‌ جریان‌ ورودی منافع‌ اقتصادی آتی دارایی به‌ درون‌ واحد تجاری امکان‌پذیر است‌،
ب ‌. توانایی و قصد استفاده‌ از دارایی نامشهود را دارد،
ج‌ . به‌ منابع‌ فنی و مالی کافی برای کسب‌ منافع‌ اقتصادی آتی دارایی دسترسی دارد.
۱۴ . محتمل‌ بودن‌ منافع‌ اقتصادی آتی باید با استفاده‌ از مفروضات‌ معقول‌ و دارای پشتوانه‌ که‌ معرف‌ بهترین‌ برآورد مدیریت‌ از وقوع‌ یک‌ سری شرایط‌ اقتصادی محتمل‌ در طول‌ عمر مفید دارایی است‌، توسط‌ واحد تجاری ارزیابی شود.ارزیابی مزبور مستلزم‌ به کارگیری قضاوت‌ بر مبنای شواهد موجود در زمان‌ شناخت‌ اولیه‌ است‌. در این‌ مورد اهمیت‌ بیشتر باید به‌ شواهدی داده‌ شود که‌ به طور بی طرفانه‌ قابل‌ تأیید باشد.
۱۵ . دارایی های‌ نامشهود عموماً کاربرد جایگزین‌ ندارند و نمی توان‌ آنها را به‌ اجزای کوچکتر برای فروش‌ تقسیم‌ کرد. افزون‌ بر این‌، اثبات‌ چگونگی انتظار دستیابی به‌ جریان‌ ورودی منافع‌ اقتصادی به‌ درون‌ واحد تجاری از محل‌ دارایی نامشهود نیز مشکل‌ است‌. در برخی موارد، شواهد عینی مرتبط‌ با منافع‌ اقتصادی آتی منتسب‌ به‌ یک‌ دارایی نامشهود را می توان‌ از طریق‌ بررسی بازار کسب‌ کرد.
۱۶ . جریان‌ منافع‌ اقتصادی آتی ناشی از یک‌ دارایی نامشهود ممکن‌ است‌ شامل‌ درآمد عملیاتی حاصل‌ از فروش‌ کالا یا خدمات‌، صرفه‌جویی در مخارج‌ یا سایر منافعی باشد که‌ از کاربرد دارایی توسط‌ واحد تجاری عاید می شود. برای مثال‌، به کارگیری دانش‌ فنی جدید در فرایند تولید ممکن‌ است‌ به جای افزایش‌ درآمد عملیاتی آتی، مخارج‌ تولید را کاهش‌ دهد.
۱۷ . توانایی استفاده‌ از دارایی نامشهود، مستلزم‌ داشتن‌ کنترل‌ بر آن‌ دارایی است‌. یک‌ واحد تجاری هنگامی بر دارایی کنترل‌ دارد که‌ هم‌ قدرت‌ کسب‌ منافع‌ اقتصادی آتی ناشی از آن‌ را داشته‌ باشد و هم‌ بتواند از دسترسی دیگران‌ به‌ آن‌ منافع‌ جلوگیری کند. توان‌ کنترل‌ منافع‌ اقتصادی آتی یک‌ دارایی نامشهود معمولاً از حق‌ قانونی مانند حق تکثیر و حق تألیف‌ ناشی می شود. لیکن‌ وجود چنین‌ حقی، شرط‌ لازم‌ برای کنترل‌ نیست‌ چرا که‌ واحد تجاری ممکن‌ است‌ از راه های دیگر، ازجمله‌ موظف‌ کردن‌ کارکنان‌ به‌ حفظ‌ اطلاعات‌ محرمانه‌، بر منافع‌ اقتصادی آن‌ دارایی کنترل‌ داشته‌ باشد.
۱۸ . در برخی موارد، شواهد بی طرفانه‌ مرتبط‌ با توانایی واحد تجاری در به کارگیری دارایی نامشهود را می توان‌ از طریق‌ امکان‌ سنجی (توجیهات‌ فنی و اقتصادی) کسب‌ کرد. قصد استفاده‌ از دارایی نامشهود توسط‌ واحد تجاری، برای مثال‌، از طریق‌ یک‌ طرح‌ تجاری که‌ به طور رسمی توسط‌ مقامات‌ مجاز به‌ تصویب‌ رسیده‌، قابل‌ اثبات‌ است‌.
۱۹ . دسترسی به‌ منابع‌ لازم‌ جهت‌ استفاده‌ از دارایی نامشهود و کسب‌ منافع‌ آن‌ را می توان‌ از طریق‌ یک‌ طرح‌ تجاری که‌ نشان‌دهنده‌ منابع‌ فنی، مالی و سایر منابع مورد نیاز و توانایی واحد تجاری در تامین‌ آن‌ منابع‌ است‌، اثبات‌ کرد. در برخی موارد، واحد تجاری توانایی کسب‌ منابع مالی را، از طریق‌ کسب‌ موافقت‌ یا تمایل‌ اولیه‌ اعتباردهندگان‌ طرح‌، اثبات‌ می کند.
۲۰ . یک‌ دارایی نامشهود به‌ هنگام‌ شناخت‌ اولیه‌ باید به‌ بهای تمام‌ شده‌ اندازه‌گیری شود.

اطلاعات این نوشته

شما میتوانید در صورت تمایل این پست را در شبکه های اجتماعی خود بازنشر دهید .

نظرات ارزشمند شما در هایســـود

بدون دیدگاه برای پست " استانداردهای حسابداری 17 | دارایی های نامشهود بخش اول "
شما هم نظر خود را در مورد این پست به ما بگوید