پل های ارتباطی هایسود

تمامی اطلاعات مورد نیاز ارتباط با ما را در زیر مشاهده و در صورت نیاز از هر کدام از روش های زیر میتوانید با ما در ارتباط باشید

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:

استانداردهای حسابداری 21 | حسابداری اجاره ها بخش دوم

آواتار خبرنگار هایسود
240 بازدید

حسابداری اجاره‌ها توسط‌ اجاره‌دهنده‌
اجاره‌های سرمایه‌ای
۲۵ . اجاره‌دهنده‌ باید دارایی مرتبط‌ با اجاره‌ سرمایه‌ای را در ترازنامه‌ به عنوان‌ یک‌ رقم‌ دریافتنی و به مبلغی معادل‌ سرمایه‌گذاری خالص‌ در اجاره‌ منعکس‌ کند.
۲۶ . در اجاره‌های سرمایه‌ای، اجاره‌دهنده‌ تقریبا ً تمام‌ مخاطرات‌ و مزایای ناشی از مالکیت‌ دارایی را به‌ اجاره‌کننده‌، منتقل‌ می کند و بنابراین‌ با مبالغ‌ اجاره‌ دریافتنی به‌ صورت‌ بازیافت‌ اصل‌ و درآمد مالی سرمایه‌گذاری برخورد می شود.
۲۷ . درآمد مالی باید براساس‌ الگویی شناسایی شود که‌ نسبت‌ به‌ مانده‌ سرمایه‌گذاری خالص‌ اجاره‌دهنده‌ در رابطه‌ با اجاره‌ سرمایه‌ای، نرخ‌ بازده‌ ادواری ثابتی ایجاد کند.
۲۸ . در اجاره‌های سرمایه‌ای، درآمد مالی معمولاً به گونه‌ای منطقی و سیستماتیک‌ به‌ هر یک‌ از
دوره‌های مالی تخصیص‌ می یابد به‌ نحوی که‌ نسبت‌ به‌ مانده‌ سرمایه‌گذاری خالص‌ اجاره‌دهنده‌ در رابطه‌ با اجاره‌ سرمایه‌ای هر دوره‌ مالی، نرخ‌ بازده‌ ادواری ثابتی حاصل‌ شود. مبالغ‌ اجاره‌ مربوط‌ به‌ هر دوره‌ مالی (به استثنای مخارج‌ خدمات‌) از سرمایه‌گذاری ناخالص‌ در اجاره‌ برگشت‌ داده‌ می شود تا اصل‌ سرمایه‌گذاری و درآمد مالی کسب‌ نشده‌ کاهش‌ یابد.
۲۹ . ارزش‌ باقی مانده‌ تضمین‌نشده‌ برآوردی که‌ در محاسبه‌ سرمایه‌گذاری ناخالص‌ اجاره‌دهنده‌ ملحوظ‌ می شود در پایان‌ هر دوره‌ بررسی می شود. چنانچه‌ ارزش‌ باقی مانده‌ تضمین‌ نشده‌ برآوردی کاهش‌ یابد، تخصیص‌ درآمد در طول‌ دوره‌ اجاره‌ تجدیدنظر می شود و هرگونه‌ کاهش‌ در مبالغی که‌ قبلاً به‌ سرفصل های ارزش‌ باقی مانده‌ تضمین‌ نشده‌ و درآمد مالی کسب‌ نشده‌ منظور شده‌ است‌، بی درنگ‌ شناسایی می شود.
۲۹- مکرر. با یک دارایی مورد اجاره سرمایه‌ای که طبق استاندارد حسابداری شماره ۳۱ با عنوان دارایی های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است باید طبق استاندارد یاد شده برخورد شود.
۳۰ . مخارج‌ مستقیم‌ اولیه‌، از قبیل‌ مخارج‌ حقوقی و حق‌العمل‌ به طور معمول‌ در مراحل‌ انجام‌ مذاکره‌ و انعقاد قرارداد واقع‌ می شود. در اجاره‌های سرمایه‌ای، این‌ مخارج‌ مستقیم‌ اولیه‌ به منظور کسب‌ درآمد مالی تحمل‌ و در دوره‌ وقوع‌ به عنوان‌ هزینه‌ شناسایی می شود و معادل‌ آن‌، بخشی از درآمد مالی کسب‌ نشده‌ به‌ درآمد دوره‌ منتقل‌ می گردد.
۳۱ . اجاره‌ دهنده‌ای که‌ تولیدکننده‌ یا فروشنده‌ است‌، باید سود یا زیان‌ فروش‌ را همانند رویه‌ مورد استفاده‌ برای فروش های قطعی در صورت‌ سود و زیان‌ شناسایی کند. چنانچه‌ عمداً از نرخ‌ سود تضمین‌شده‌ کمتری استفاده‌ شود، سود حاصل‌ از فروش‌ باید با اعمال‌ نرخ‌ سود تضمین‌شده‌ تجاری رایج‌ شناسایی شود. افزون‌ براین‌، مخارج‌ مستقیم‌ اولیه‌ باید در شروع‌ دوره‌ اجاره‌ به عنوان‌ هزینه‌ در صورت‌ سود و زیان‌ شناسایی شود.
۳۲ . تولیدکننده‌ یا فروشنده‌ اغلب‌ به‌ مشتریان‌ خود برای خرید یا اجاره‌ حق‌ انتخاب‌ می دهد. اجاره‌ سرمایه‌ای یک‌ دارایی توسط‌ تولیدکننده‌ یا فروشنده‌ سبب‌ ایجاد دو نوع‌ درآمد به شرح‌ زیر می شود:
الف. سود یا زیانی معادل‌ سود و زیان‌ ناشی از فروش‌ قطعی دارایی مورد اجاره‌ به‌ قیمت های معمول‌ فروش‌ که‌ منعکس‌کننده‌ هر گونه‌ تخفیفات‌ تجاری یا عمده‌ فروشی است‌،
ب‌‌ . درآمد مالی در طول‌ دوره‌ اجاره‌.

۳۳ . تولیدکننده‌ یا فروشنده‌ اجاره‌دهنده‌، درآمد فروش‌ را در شروع‌ دوره‌ اجاره‌ سرمایه‌ای براساس‌ اقل‌ ارزش‌ منصفانه‌ دارایی یا ارزش‌ فعلی حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ که‌ با اعمال‌ نرخ‌ سود تضمین‌شده‌ تجاری رایج‌ محاسبه‌ شده‌ است‌، ثبت‌ می کند. بهای تمام‌شده‌ فروش‌ که‌ در شروع‌ دوره‌ اجاره‌ شناسایی می شود عبارت‌ از بهای تمام‌شده‌، یا در صورت‌ متفاوت‌ بودن‌، مبلغ‌ دفتری دارایی مورد اجاره‌ پس‌ از کسر ارزش‌ فعلی ارزش‌ باقی مانده‌ تضمین‌ نشده‌ است‌. تفاوت‌ بین‌ درآمد فروش‌ و بهای تمام‌شده‌ فروش‌، سود فروش‌ است‌ که‌ براساس‌ رویه‌ معمول‌ واحد تجاری برای فروش های قطعی شناسایی می شود.
۳۴ . تولیدکننده‌ یا فروشنده‌ اجاره‌دهنده‌ در بعضی موارد به منظور جذب‌ مشتری به طور صوری نرخ‌ سود تضمین‌شده‌ پایین‌تری را اعلام‌ می کند. استفاده‌ از چنین‌ نرخی سبب‌ می شود بخش‌ عمده‌ای از کل‌ درآمد معامله‌، در زمان‌ فروش‌ شناسایی شود. چنانچه‌ به طور صوری نرخ‌ سود تضمین‌شده‌ پایین‌تری اعلام‌ شود، سود حاصل‌ از فروش‌ به مبلغی محدود می شود که‌ در صورت‌ اعمال‌ نرخ‌ سود تضمین‌شده‌ تجاری رایج‌ محاسبه‌ می شد.
۳۵ . مخارج‌ مستقیم‌ اولیه‌ معمولاً در شروع‌ دوره‌ اجاره‌، به عنوان‌ هزینه‌ شناسایی می شود، زیرا، این گونه‌ مخارج‌ اساساً مرتبط‌ با کسب‌ سود حاصل‌ از فروش‌ است‌.
۳۶ . اجاره‌دهنده‌ باید در رابطه‌ با اجاره‌های سرمایه‌ای موارد زیر را افشا کند :
الف. سرمایه‌گذاری ناخالص‌ در اجاره‌ها، درآمد مالی کسب‌ نشده‌ و سرمایه‌گذاری خالص‌ در اجاره‌ها در تاریخ‌ ترازنامه‌ و همچنین‌ تفکیک‌ خالص‌ مطالبات‌ مربوط‌ (سرمایه‌گذاری خالص‌ در اجاره‌) به‌ دو طبقه‌ جاری و غیرجاری،
ب . ذخیره‌ انباشته‌ برای حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ غیرقابل‌ وصول‌،
ج . شرح‌ کلی از اهم‌ شرایط‌ قرارداد اجاره‌ بلندمدت‌ در مورد اجاره‌دهنده‌ .

اجاره‌های عملیاتی
۳۷ . اجاره‌دهنده‌ باید دارایی های موضوع‌ اجاره‌ عملیاتی را براساس‌ ماهیت‌ تحت‌ سرفصل‌ دارایی های ثابت‌ مشهود یا دارایی های نامشهود در ترازنامه‌ ارائه‌ کند .
۳۸ . در اجاره‌های عملیاتی، مخاطرات‌ و مزایای عمده‌ ناشی از مالکیت‌ دارایی به‌ اجاره‌کننده‌ منتقل‌ نمی شود. بنابراین‌ دارایی مورد اجاره‌ توسط‌ اجاره‌دهنده‌ در ترازنامه‌ منعکس‌ و اجاره‌بها در طول‌ دوره‌ اجاره‌ به عنوان‌ درآمد شناسایی می شود.
۳۹ . درآمد اجاره‌ ناشی از اجاره‌ عملیاتی باید به‌ روش‌ خط‌ مستقیم‌ در طول‌ دوره‌ اجاره‌ شناسایی شود، مگر اینکه‌ مبنای منظم‌ دیگری، الگوی زمانی کسب‌ منافع‌ ناشی از دارایی را به‌گونه‌ مناسب تری نشان‌ دهد .
۴۰ . مخارجی از قبیل‌ استهلاک‌ که‌ برای کسب‌ درآمد اجاره‌ تحمل‌ می شود به عنوان‌ هزینه‌ شناسایی می گردد. درآمد اجاره‌ (به استثنای مبالغ‌ دریافتی بابت‌ خدماتی مانند بیمه‌ و نگهداری) معمولاً به‌ روش‌ خط‌ مستقیم‌ در طول‌ دوره‌ اجاره‌ شناسایی می شود، مگر اینکه‌ مبنای منظم‌ دیگری معرف‌ بهتری از الگوی زمانی کسب‌ منافع‌ دارایی مورد اجاره‌ باشد. در هر دو حالت‌ ممکن‌ است‌ الگوی شناسایی درآمد با مبنای دریافت‌ اجاره‌ متفاوت‌ باشد.
۴۱ . مخارج‌ مستقیم‌ اولیه‌ای که‌ مشخصاً در ارتباط‌ با کسب‌ درآمد از محل‌ اجاره‌ عملیاتی واقع‌ می شود، در طول‌ دوره‌ اجاره‌ متناسب‌ با درآمد اجاره‌ به‌ سود و زیان‌ منظور می شود یا در دوره‌ وقوع‌ به عنوان‌ هزینه‌ دوره‌ شناسایی می گردد.
۴۲ . استهلاک‌ دارایی های اجاره‌ داده‌ شده‌ باید منطبق‌ با رویه‌ معمول‌ اجاره‌دهنده‌ برای دارایی های مشابه‌ باشد و هزینه‌ استهلاک‌ باید طبق‌ استاندارد حسابداری شماره‌ ۱۱ با عنوان‌ ” دارایی های ثابت‌ مشهود “ محاسبه‌ و شناسایی شود .
۴۳ . تولیدکننده‌ یا فروشنده‌ اجاره‌دهنده‌ در رابطه‌ با اجاره‌ عملیاتی سودی بابت‌ فروش‌ شناسایی نمی کند، زیرا اجاره‌ عملیاتی معادل‌ فروش‌ نیست‌.
۴۴ . اجاره‌دهنده‌ باید در رابطه‌ با اجاره‌های عملیاتی موارد زیر را افشا کند:
الف. صورت‌ تطبیق‌ ناخالص‌ مبلغ‌ دفتری، استهلاک‌ انباشته‌ و‌ کاهش ارزش انباشته‌ برای هر گروه‌ اصلی از دارایی های مورد اجاره‌ در ابتدا و انتهای دوره‌ که‌ حسب‌ مورد نشان‌دهنده‌ موارد زیر باشد:
ـ هزینه‌ استهلاک‌ دوره‌،
ـ زیان‌ کاهش‌ ارزش‌ شناسایی شده‌ در صورت‌ سود و زیان و طبق استاندارد حسابداری شماره ۳۲ با عنوان ”کاهش ارزش دارایی ها“،
ـ برگشت‌ زیان های کاهش‌ ارزش‌ دارایی ها طی دوره‌ طبق استاندارد حسابداری شماره ۳۲ با عنوان ”کاهش ارزش دارایی ها“،

ب‌ . حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ آتی مربوط‌ به‌ اجاره‌های عملیاتی غیرقابل‌ فسخ‌ همراه‌ با اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ مدت‌ و مبلغ‌ اجاره‌ سالیانه‌،
ج . شرح‌ کلی از اهم‌ شرایط‌ اجاره‌ها در مورد اجاره‌دهنده‌.
معاملات‌ فروش‌ و اجاره‌ مجدد
۴۵ . معاملات‌ فروش‌ و اجاره‌ مجدد متضمن‌ فروش‌ دارایی و اجاره‌ آن‌ توسط‌ همان‌ فروشنده‌ است‌. مبالغ‌ اجاره‌ و قیمت‌ فروش‌ دارایی معمولاً به‌ هم‌ وابستگی دارند زیرا هر دو به طور یک جا مورد مذاکره‌ قرار می گیرند. نحوه‌ حسابداری معاملات‌ فروش‌ و اجاره‌ مجدد به‌ نوع‌ اجاره‌ بستگی دارد.
۴۶ . چنانچه‌ معامله‌ فروش‌ و اجاره‌ مجدد از نوع‌ اجاره‌ سرمایه‌ای باشد مازاد عواید فروش‌ نسبت‌ به مبلغ‌ دفتری دارایی نباید بی درنگ‌ به عنوان‌ درآمد در صورت های مالی فروشنده‌ (اجاره‌کننده‌) منعکس‌ شود. این‌ مازاد باید در طول‌ دوره‌ اجاره‌ به عنوان‌ درآمد شناسایی شود .
۴۷ . چنانچه‌ اجاره‌ مجدد، از نوع‌ اجاره‌ سرمایه‌ای باشد، معامله‌ اجاره‌ مجدد وسیله‌ای است‌ که‌ اجاره‌دهنده‌ با وثیقه‌ گرفتن‌ دارایی، منابع‌ مالی مورد نیاز اجاره‌کننده‌ را تأمین‌ می کند. به همین‌ دلیل‌ تلقی مازاد حاصل‌ از فروش‌ نسبت‌ به مبلغ‌ دفتری دارایی به عنوان‌ درآمد، مناسب‌ نیست‌ بلکه‌ در طول‌ دوره‌ اجاره‌ به عنوان‌ درآمد شناسایی می شود.
۴۸ . چنانچه‌ معامله‌ فروش‌ و اجاره‌ مجدد از نوع‌ اجاره‌ عملیاتی باشد و مشخص‌ گردد که‌ معامله‌ برمبنای ارزش‌ منصفانه‌ انجام‌ شده‌ است‌، سود یا زیان‌ باید بی درنگ‌ شناسایی شود. در صورتی که‌ قیمت‌ فروش‌ کمتر از ارزش‌ منصفانه‌ دارایی باشد، زیان‌ باید بی درنگ‌ شناسایی شود، مگر اینکه‌ زیان‌ حاصل‌، با مبالغ‌ اجاره‌ای کمتر از نرخ‌ بازار، در آینده‌ جبران‌ شود. در این‌ حالت‌، زیان‌ یادشده‌ باید متناسب‌ با مبالغ‌ اجاره‌ طی دوره‌ای که‌ انتظار می رود از دارایی مورد نظر استفاده‌ شود، مستهلک‌ گردد. چنانچه‌ قیمت‌ فروش‌ بیش‌ از ارزش‌ منصفانه‌ باشد، مبلغ‌ مازاد باید طی دوره‌ای که‌ انتظار می رود از دارایی مورد اجاره‌ استفاده‌ شود، مستهلک‌ گردد.
۴۹ . چنانچه‌ اجاره‌ مجدد، از نوع‌ اجاره‌ عملیاتی باشد و مبالغ‌ اجاره‌ و قیمت‌ فروش‌ مبتنی بر ارزش‌ منصفانه‌ باشد، در عمل‌ یک‌ فروش‌ عادی صورت‌ گرفته‌ است‌ و هر گونه‌ سود و زیان‌ ناشی از آن‌ بی درنگ‌ شناسایی می گردد.
۵۰ . در اجاره‌های عملیاتی، چنانچه‌ ارزش‌ منصفانه‌ دارایی در زمان‌ فروش‌ و اجاره‌ مجدد کم تر از مبلغ‌ دفتری دارایی باشد باید بی درنگ‌ زیانی معادل‌ تفاوت‌ مبلغ‌ دفتری و ارزش‌ منصفانه‌ شناسایی شود .
۵۱ . در اجاره‌های عملیاتی، اگر ارزش‌ منصفانه‌ در تاریخ‌ فروش‌ و اجاره‌ مجدد کمتر از مبلغ‌ دفتری باشد، زیان‌ شناسایی می شود. در مورد اجاره‌های سرمایه‌ای چنین‌ تعدیلی مورد نیاز نیست‌، مگر اینکه‌ دارایی کاهش‌ ارزش‌ داشته‌ باشد که‌ در این‌ صورت‌ براساس‌ استاندارد حسابداری شماره‌ ۳۲ با عنوان‌ کاهش ارزش دارایی ها، مبلغ‌ دفتری دارایی به مبلغ‌ قابل‌ بازیافت‌ کاهش‌ داده‌ می شود.
تاریخ‌ اجرا
۵۲ . الزامات‌ این‌ استاندارد برای‌ کلیه‌ صورت های مالی که‌ دوره‌ مالی آنها از تاریخ‌ ۱/۱/۱۳۸۰ و بعد از آن‌ شروع‌ می شود، لازم‌الاجراست‌ .
مطابقت‌ با استانداردهای بین‌المللی حسابداری
۵۳ . با اجرای الزامات‌ این‌ استاندارد، مفاد استاندارد بین‌المللی حسابداری شماره‌ ۱۷ با عنوان‌ حسابداری اجاره‌ها نیز رعایت‌ می شود.

اطلاعات این نوشته

شما میتوانید در صورت تمایل این پست را در شبکه های اجتماعی خود بازنشر دهید .

نظرات ارزشمند شما در هایســـود

بدون دیدگاه برای پست " استانداردهای حسابداری 21 | حسابداری اجاره ها بخش دوم "
شما هم نظر خود را در مورد این پست به ما بگوید