پل های ارتباطی هایسود

تمامی اطلاعات مورد نیاز ارتباط با ما را در زیر مشاهده و در صورت نیاز از هر کدام از روش های زیر میتوانید با ما در ارتباط باشید

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:

استاندارد حسابداری شماره 31 | دارایی های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده

آواتار خبرنگار هایسود
228 بازدید

هدف
۱ . هدف این استاندارد، تجویز نحوه حسابداری دارایی های نگهداری شده برای فروش و نحوه ارائه و افشای عملیات متوقف شده است. به طور خاص، این استاندارد موارد زیر را الزامی نموده است:
الف. دارایی هایی که معیارهای طبقه‌بندی به عنوان ” نگهداری شده برای فروش“ را احراز می کنند، به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری و احتساب استهلاک چنین دارایی هایی متوقف می شود،
ب . دارایی هایی که معیارهای طبقه‌بندی به عنوان ” نگهداری شده برای فروش“ را احراز می کنند در ترازنامه، و نتایج عملیات متوقف شده در صورت سود و زیان، به طور جداگانه ارائه می شوند.
دامنه کاربرد
۲ . الزامات ”طبقه‌بندی“ و ” ارائه“ در این استاندارد، برای تمام دارایی های غیرجاری و تمام مجموعه‌های واحد به کار می رود، اما الزامات ” اندازه‌گیری“ در این استاندارد برای تمام دارایی های غیرجاری و مجموعه‌های واحد (به شرح بند ۴)، به استثنای دارایی های ذکر شده در بند ۵ که طبق استاندارد مربوط اندازه‌گیری می شود، کاربرد دارد.
۳ . دارایی هایی که طبق استاندارد حسابداری شماره ۱۴ با عنوان نحوه ارائه دارایی های جاری و بدهی های جاری به عنوان غیرجاری طبقه‌بندی می شوند، نباید مجدداً به عنوان دارایی های جاری طبقه‌بندی شوند مگر اینکه معیارهای طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش طبق این استاندارد را احراز نمایند. دارایی هایی از یک طبقه که واحد تجاری در روال عادی به عنوان غیرجاری تلقی می کند و صرفاً به قصد فروش مجدد تحصیل شده‌اند نباید به‌عنوان جاری طبقه‌بندی شوند مگر اینکه معیارهای طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش طبق این استاندارد را احراز نمایند.
۴ . در برخی موارد واحد تجاری گروهی از دارایی ها و بدهی های وابسته به آن را به عنوان یک مجموعه واحد واگذار یا برکنار می کند. چنین مجموعه واحدی، ممکن است یک گروه از واحدهای مولـد وجه نقد، یک واحد مولد وجه نقد، یا قسمتی از واحد مولد وجه نقد باشد. این مجموعه می تواند در برگیرنده هر گونه دارایی و بدهی واحد تجاری باشد. اگر یک دارایی غیرجاری به عنوان قسمتی از یک مجموعه‌ واحد، در دامنه الزامات اندازه‌گیری این استاندارد قرار گیرد، الزامات اندازه‌گیری این استاندارد برای کل مجموعه به کار می رود به‌ گونه‌ای که این مجموعه به اقل مبلغ دفتری وخالص ارزش فروش اندازه‌گیری می شود. الزامات اندازه‌گیری دارایی ها و بدهی های منفرد در مجموعه‌ واحد، در بندهای ۱۹، ۲۰ و ۲۴ بیان شده است.
۵ . الزامات اندازه‌گیری این استاندارد در مورد دارایی ها و بدهی های زیر کاربرد ندارد:
الف. سرمایه‌گذاری های بلند مدتی که به روش تجدید ارزیابی اندازه‌گیری می شود.
ب . دارایی های جاری و بدهی هایی که جزئی از یک مجموعه واحد نگهداری شده برای فروش است.
تعاریف
۶ . اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص زیر به کار رفته است:
• یک بخش از واحد تجاری عالیت های واحد تجاری متمایز باشد.
• واحد مولد وجه نقد : کوچکترین مجموعه دارایی های قابل شناسایی ایجادکننده جریان ورودی وجه نقدی که به میزان عمده‌ای مستقل از جریان های ورودی وجه نقد سایر دارایی ها یا مجموعه‌ای از دارایـی ها می باشد.
• مخارج فروش : مخارج تبعی که به طور مستقیم در رابطه با فروش دارایی (یا مجموعه‌ واحد)، به استثنای مخارج تأمین مالی، واقع می شود.
• دارایی جاری : یک دارایی زمانی به عنوان دارایی جاری طبقه‌بندی می شود که :
الف . انتظار رود طی چرخه عملیاتی معمول واحد تجاری یا ظرف یک سال از تاریخ ترازنامه، هر کدام طولانی تر است، مصرف یا فروخته شود، یا به وجه نقد یا دارایی دیگری که نقد شدن آن قریب به یقین است، تبدیل شود،
ب . وجه نقد یا معادل وجه نقدی باشد که استفاده از آن محدود نشده است.

• مجموعه‌ واحد : گروهی از دارایـی ها و بدهی های وابسته به آن که به عنوان یک مجموعه واحد واگذار یا برکنار خواهد شد.
• عملیات متوقف شده : یک بخش از واحد تجاری است که واگذار یا برکنار شده یا به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است،
الف . بیانگر یک فعالیت تجاری یا حوزه جغرافیایی عمده و جداگانه از عملیات است،
ب . قسمتی از یک برنامه هماهنگ برای واگذاری یا برکناری یک فعالیت تجاری یا حوزه جغرافیایی عمده و جداگانه از عملیات است،
ج . یک واحد فرعی است که صرفاً با قصد فروش مجدد خریداری شده است.

• ارزش منصفانه : مبلغی است که خریداری مطلع و مایل و فروشنده‌ای مطلع و مایل می توانند در معامله‌ای حقیقی و در شرایط عادی، یک دارایی را در ازای مبلغ مزبور با یکدیگر مبادله کنند.
• خالص ارزش فروش : مبلغ وجه نقد یا معادل آن که از طریق فروش دارایی در شرایط عادی و پس از کسر کلیه مخارج فروش حاصل می شود.
• مبلغ بازیافتنی : خالص ارزش فروش یا ارزش اقتصادی یک دارایی، هر کدام که بیشتر است.
• ارزش اقتصادی : ارزش فعلی خالص جریان های نقدی آتی ناشی از کاربرد مستمر دارایی از جمله جریان های نقدی ناشی از واگذاری نهایی آن است.
• تعهد قطعی خرید : توافقی با یک شخص غیروابسته، الزام‌آور برای هر دو طرف و معمولاً دارای ضمانت اجرای قانونی، که:
الف . تمام شرایط بااهمیت، شامل قیمت و زمان بندی معامله را مشخص می کند،
ب . شامل عامل بازدارنده‌ای است که می تواند اجرای آن را بسیار محتمل کند.
طبقه‌بندی دارایی های غیرجاری (یا مجموعه‌های واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش
۷ . واحد تجاری باید دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ای واحد) را که مبلغ دفتری آن، عمدتاً از طریق فروش و نه استفاده مستمر بازیافت می گردد، به عنوان ” نگهداری شده برای فروش“ طبقه‌بندی کند.
۸ . طبقه‌بندی دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش باید تنها پس از احراز شرایط زیر صورت گیرد:
الف. دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد) برای فروش فوری در وضعیت فعلی آن، فقط بر حسب شرایطی که برای فروش چنین دارایی هایی (یا مجموعه‌های واحد) مرسوم و معمول است، آماده باشد،
ب . فروش آن بسیار محتمل باشد.

۹ . برای آنکه فروش بسیار محتمل باشد، باید تمام شرایط زیر احراز شود:
الف. سطح مناسبی از مدیریت واحد تجاری متعهد به اجرای طرح فروش دارایی (یا مجموعه واحد) باشد،
ب . برنامه فعالی برای یافتن خریدار و تکمیل طرح فروش، شروع شده باشد،
ج . برای فروش دارایی (یا مجموعه واحد) به قیمتی منطقی نسبت به ارزش روز آن، بازاریابی مؤثری انجام شده باشد،
د . انتظار رود که شرایط تکمیل فروش طی یک سال از تاریخ طبقه‌بندی، به استثنای آنچه در بند ۱۰ مجاز شمرده شده است، احراز گردد،
ﻫ . اقدامات لازم برای تکمیل طرح فروش نشان دهد که انجام تغییرات بااهمیت یا توقف آن بعید است.

  1. شرایط و رویدادها ممکن است دوره تکمیل فروش را از یک سال طولانی تر کند. اگر تأخیر از شرایط و رویدادهایی ناشی شود که از کنترل واحد تجاری خارج است و شواهد کافی وجود داشته باشد که واحد تجاری به تعهدات خود نسبت به طرح فروش دارایی ها پایبند است، طولانی تر شدن دوره فروش نمی تواند از طبقه‌بندی یک دارایی غیر جاری (یا مجموعه‌ای واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش جلوگیری نماید. این مورد در صورتی روی خواهد داد که شرایط مندرج در پیوست شماره ۱ احراز شود.
    ۱۱ . معاملات فروش شامل معاوضه دارایی های غیرجاری با یکدیگر نیز می شود به شرطی که این معاوضه طبق استاندارد حسابداری شماره ۱۱ با عنوان دارایی های ثابت مشهود، دارای محتوای تجاری باشد.
    ۱۲ . چنانچه واحد تجاری، یک دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ای واحد) را صرفاً به قصد واگذاری تحصیل ‌نماید، در تاریخ تحصیل، آن دارایی غیرجاری را فقط در صورتی باید به‌عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی کند که الزام یک سال مندرج در بند ۹ (به استثنای آنچه در بند ۱۰ مجاز شمرده شده است) رعایت شود و احراز هر گونه معیار دیگر مندرج در بندهای ۸ و ۹ که در تاریخ تحصیل محقق نشده باشد، در یک دوره کوتاه‌مدت بعد از تحصیل (معمولاً طی مدت ۳ ماه) بسیار محتمل باشد.
  2. در صورتی که معیارهای بندهای ۸ و ۹ بعد از تاریخ ترازنامه احراز شود واحد تجاری نباید در صورت های مالی، دارایی های غیرجاری (یا مجموعه‌های واحد) را به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی کند. با این وجود، هنگامی که این معیارها بعد از تاریخ ترازنامه، اما قبل از تأیید صورت های مالی احراز شود واحد تجاری باید اطلاعات تعیین شده در بند ۴۰ را در یادداشت های توضیحی افشا کند.
    دارایی های غیرجاری که قصد برکناری آن وجود دارد
  3. واحد تجاری نباید یک دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ای واحد) که قصد برکناری آن وجود دارد را به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی کند، زیرا مبلغ دفتری آن اساساً از طریق استفاده مستمر بازیافت خواهد شد. با این حال، چنانچه مجموعه‌ای واحد که قصد برکناری آن وجود دارد، شرایط عملیات متوقف شده طبق بند ۶ را احراز کند، واحد تجاری باید نتایج عملیات و جریان های نقدی آن مجموعه را طبق بندهای ۳۲ و ۳۳ در تاریخی که استفاده از آنها متوقف می شود، به عنوان عملیات متوقف شده ارائه نماید. دارایی های غیرجاری (یا مجموعه‌های واحدی) که قصد برکناری آن وجود دارد، شامل مواردی است که از دارایی تا پایان عمر اقتصادی آن استفاده می شود و مواردی که به جای فروش، استفاده از دارایی متوقف می شود.
    ۱۵ . واحد تجاری نباید دارایی غیرجاری که به طور موقت استفاده نمی شود را به عنوان برکنار شده محسوب کند.
    اندازه‌گیری دارایی های غیرجاری (یا مجموعه‌های واحد) طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش
    اندازه‌گیری دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد)
    ۱۶ . واحد تجاری باید دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد) طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش را به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری نماید.
    ۱۷ . چنانچه یک دارایی غیر جاری (یا مجموعه‌ای واحد) که جدیداً تحصیل شده، معیارهای طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش (به شرح بند ۱۲) را احراز نماید، در رعایت بند ۱۶، آن دارایی (یا مجموعه واحد) در شناخت اولیه به اقل مبلغ دفتری (با فرض عدم طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش؛ برای مثال، بهای تمام شده) و خالص ارزش فروش شناسایی می شود. اگر دارایی غیر جاری (یا مجموعه واحد) در قالب یک ترکیب تجاری تحصیل شده باشد، باید به خالص ارزش فروش اندازه‌گیری شود.
    ۱۸ . چنانچه انتظار ‌‌رود فرایند فروش در بیش از یک سال تکمیل شود، واحد تجاری باید مخارج فروش را به ارزش فعلی اندازه‌گیری نماید. هر گونه افزایش در ارزش فعلی مخارج فروش ناشی از گذشت زمان، در صورت سود و زیان به عنوان هزینه تأمین مالی شناسایی می شود.
    ۱۹ . مبلغ دفتری یک دارایی غیرجاری (یا دارایی ها و بدهی های مربوط به یک مجموعه واحد)، بلافاصله قبل از طبقه‌بندی اولیه آن به عنوان نگهداری شده برای فروش، باید طبق استاندارد حسابداری مربوط اندازه‌گیری شود.
    ۲۰ . در اندازه‌گیری مجدد بعدی یک مجموعه واحد، مبلغ دفتری دارایی های مستثنی شده از الزامات اندازه‌گیری طبق بند ۵ این استاندارد که در یک مجموعه واحد به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است، باید قبل از اندازه‌گیری مجدد مجموعه واحد به خالص ارزش فروش آن، طبق استانداردهای حسابداری مربوط اندازه‌گیری مجدد شود.
    شناسایی زیان های کاهش ارزش و برگشت آن
    ۲۱ . واحد تجاری باید زیان کاهش ارزش برای هر گونه کاهش ارزش اولیه یا بعدی دارایی (یا مجموعه واحد) به خالص ارزش فروش را تا حدی که طبق بند ۲۰ شناسایی نشده است، شناسایی کند.
    ۲۲ . واحد تجاری باید هر گونه افزایش بعدی در خالص ارزش فروش یک دارایی را به عنوان سود شناسایی کند، اما این سود نباید از زیان کاهش ارزش انباشته‌ای که قبلاً طبق این استاندارد و یا سایر استانداردهای حسابداری شناسایی شده است، بیشتر شود.
    ۲۳ . واحد تجاری باید برای هر گونه افزایش بعدی در خالص ارزش فروش مجموعه‌ واحد،
    به شرح زیر سود شناسایی کند:
    الف. تا حدی که طبق بند ۲۰ شناسایی نشده است،
    ب . تا حدی که از زیان کاهش ارزش انباشته‌ شناسایی شده، طبق این استاندارد و یا سایر استانداردهای حسابداری (برای دارایی های غیرجاری که در دامنه الزامات اندازه‌گیری این استاندارد قرار می گیرند) بیشتر نباشد.

۲۴ . زیان کاهش ارزش (یا هر گونه سود بعدی) شناسایی شده برای مجموعه‌ای واحد باید مبلغ دفتری دارایی های غیرجاری آن مجموعه‌ را که در دامنه الزامات اندازه‌گیری این استاندارد قرار می گیرد به شرح مندرج در بندهای الف و ب زیر، کاهش (یا افزایش) دهد:
الف. زیان کاهش ارزش باید به ترتیب زیر جهت کاهش مبلغ دفتری دارایی های غیرجاری مجموعه واحد تخصیص یابد:
۱ . ابتدا، صرف کاهش مبلغ دفتری سرقفلی مرتبط با مجموعه‌ واحد شود،
۲ . باقی مانده زیان کاهش ارزش متناسب با مبلغ دفتری سایر دارایی های غیرجاری مجموعه واحد، به آنها تخصیص یابد.
این کاهش در مبالغ دفتری باید به عنوان زیان کاهش ارزش هر یک از دارایی های منفرد درنظر گرفته شود و بلافاصله در صورت سود و زیان شناسایی گردد.

ب . برگشت زیان کاهش ارزش مجموعه واحد باید به منظور افزایش مبلغ دفتری دارایی های غیر جاری آن غیر از سرقفلی، تخصیص یابد.
این افزایش در مبالغ دفتری باید به عنوان برگشت زیان کاهش ارزش هر یک از دارایی های منفرد درنظر گرفته شود و بلافاصله در صورت سود و زیان شناسایی گردد.
۲۵ . سود یا زیانی که تا تاریخ فروش یک دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ای واحد) شناسایی نشده، باید در تاریخ قطع شناخت شناسایی گردد. الزامات مربوط به قطع شناخت در بندهای ۷۰ تا ۷۵ استاندارد حسابداری شماره ۱۱ با عنوان دارایی های ثابت مشهود (تجدیدنظر شده در ۱۳۸۶)، و بندهای ۸۹ تا ۹۵ استاندارد حسابداری شماره ۱۷ با عنوان دارایی های نامشهود (تجدیدنظر شده در ۱۳۸۶)، آمده است.
۲۶ . واحد تجاری نباید یک دارایی غیرجاری که منفرداً یا در قالب بخشی از یک مجموعه واحد به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است را مستهلک کند. شناسایی سود تضمین شده و سایر هزینه‌های قابل انتساب به بدهی های مجموعه‌ واحدی که به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است، ادامه می یابد.
تغییرات طرح فروش
۲۷ . در صورتی که واحد تجاری یک دارایی غیر جاری (یا مجموعه‌ای واحد) را به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی نموده باشد، اما معیارهای مندرج در بندهای ۸ تا ۱۰ دیگر برقرار نباشد، واحد تجاری باید طبقه‌بندی دارایی (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش را متوقف نماید.
۲۸ . واحد تجاری باید یک دارایی غیرجاری را که طبقه‌بندی آن به عنوان نگهداری شده برای فروش متوقف شده است (یا اینکه از مجموعه واحد نگهداری شده برای فروش خارج می شود)، به اقل مبالغ زیر اندازه‌گیری کند:
الف. مبلغ دفتری آن قبل از این که دارایی غیر جاری (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شود پس از تعدیل بابت هر گونه استهلاک، یا تجدید ارزیابی که در صورت عدم طبقه‌بندی دارایی (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش شناسایی می‌شد،
ب . مبلغ بازیافتنی آن در تاریخ انصراف از فروش.

۲۹ . واحد تجاری باید هر گونه تعدیل لازم در مبلغ دفتری یک دارایی غیرجاری که طبقه‌بندی آن به عنوان نگهداری شده برای فروش متوقف شده است را در دوره‌ای که معیارهای مندرج در بندهای ۸ تا ۱۰ دیگر برقرار نباشد، در سود و زیان عملیات در حال تداوم منظور نماید. واحد تجاری باید هر گونه تعدیل از این بابت را در همان سرفصل مورد استفاده طبق بند ۳۶ برای ارائه سود و زیان شناسایی شده، منظور کند.
۳۰ . اگر واحد تجاری از مجموعه‌ واحدی که به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است، دارایی یا بدهی منفردی را خارج کند، اندازه‌گیری باقی مانده دارایی ها و بدهی ها در صورتی به عنوان مجموعه واحد ادامه می یابد که این مجموعه حائز معیارهای مندرج در بندهای ۸ تا ۱۰ باشد. در غیر این صورت، باقی مانده دارایی های غیرجاری گروه که به طور منفرد شرایط طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش را دارند باید به طور جداگانه به‌اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش در آن تاریخ اندازه‌گیری شوند. هر دارایی غیرجاری که معیارهای ذکر شده را احراز نکند، طبق بند ۲۷ طبقه‌بندی آن به عنوان نگهداری شده برای فروش متوقف می شود.
ارائه و افشا
۳۱ . واحد تجاری باید اطلاعاتی را ارائه و افشا کند که استفاده‌کنندگان صورت های مالی را در ارزیابی آثار مالی عملیات متوقف شده و واگذاری دارایی های غیرجاری (یا مجموعه‌های واحد) کمک نماید.
ارائه عملیات متوقف شده
۳۲ . واحد تجاری باید موارد زیر را افشا کند:
الف. یک مبلغ واحد در متن صورت سود و زیان که شامل مجموع ارقام زیر است:
۱ . سود (بعد از مالیات) یا زیان عملیات متوقف شده،
۲ . سود (بعد از مالیات) یا زیان ناشی از اندازه‌گیری دارایی هایی (یا مجموعه‌های واحدی) که عملیات متوقف شده را تشکیل می دهند به خالص ارزش فروش یا سود (بعد از مالیات) یا زیان ناشی از واگذاری آنها.
ب . اجزای مبلغ ذکر شده در بند الف به تفکیک:
۱ . درآمدها، هزینه‌ها و سود (قبل از مالیات) یا زیان عملیات متوقف شده،
۲ . مالیات بر درآمد عملیات متوقف شده،
۳ . سود یا زیان شناسایی شده ناشی از اندازه‌گیری دارایی هایی (یا مجموعه‌های واحدی) که عملیات متوقف شده را تشکیل می دهند به خالص ارزش فروش یا سود (بعد از مالیات) یا زیان ناشی از واگذاری آنها،
۴ . مالیات بر درآمد مربوط به بند ۳.
اجزای مذکور را می توان در یادداشت های توضیحی یا در متن صورت سود و زیان ارائه کرد. در صورتی که این اجزا در متن صورت سود و زیان ارائه شود، باید در بخش عملیات متوقف شده، یعنی جدا از عملیات در حال تداوم ارائه گردد. درخصوص واحدهای فرعی اخیراً تحصیل شده که شرایط طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش را در زمان تحصیل احراز می کنند (به بند ۱۲ مراجعه شود)، این افشا ضرورت ندارد.
ج . خالص جریان های نقدی عملیات متوقف شده به تفکیک فعالیت های عملیاتی، بازده سرمایه‌گذاری ها و سود پرداختی بابت تأمین مالی، مالیات بر درآمد، فعالیت های سرمایه‌گذاری و فعالیت های تأمین مالی. این افشا را می توان در یادداشت های توضیحی یا در متن صورت جریان وجوه نقد ارائه کرد. در خصوص واحدهای فرعی اخیراً تحصیل شده که شرایط طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش را در زمان تحصیل احراز می کنند (به بند ۱۲ مراجعه شود)، این افشا ضرورت ندارد.

۳۳ . واحد تجاری باید موارد افشای بند ۳۲ را برای دوره‌های قبلی ارائه شده در صورت های مالی، ارائه مجدد کند به گونه‌ای که موارد افشا، همه عملیات متوقف شده‌ تا تاریخ ترازنامه آخرین دوره را دربرگیرد.

  1. تعدیلات در دوره جاری نسبت به مبالغی که قبلاً در عملیات متوقف شده ارائه گردیده است و به طور مستقیم مربوط به واگذاری یا برکناری عملیات متوقف شده در دوره های قبل می باشد باید به طور جداگانه در عملیات متوقف شده طبقه‌بندی شود. ماهیت و مبلغ چنین تعدیلاتی باید افشا گردد. نمونه‌ وضعیت هایی که ممکن است به این تعدیلات منجر شود به شرح زیر است:
    الف. رفع ابهامات مربوط به شرایط واگذاری، مانند قطعی شدن بهای معامله و جبران خسارت وارده.
    ب . رفع ابهاماتی که به طور مستقیم به عملیات یک بخش، قبل از واگذاری آن مربوط می شود، مانند تعهدات زیست محیطی و تضمین محصولات توسط فروشنده.
    ج . تسویه تعهدات مرتبط با مزایای پایان خدمت و بازنشستگی کارکنان، مشروط بر اینکه تسویه به طور مستقیم مربوط به واگذاری باشد.

۳۵ . چنانچه واحد تجاری طبقه‌بندی یک بخش از واحد تجاری به عنوان نگهداری شده برای فروش را متوقف نماید، نتایج عملیات و جریان وجوه نقد آن بخش که قبلاً تحت عنوان عملیات متوقف شده طبق بندهای ۳۲ تا ۳۴ ارائه شده، باید تجدید طبقه‌بندی شود. این تجدید ارائه باید تشریح شود.

سود یا زیان مربوط به عملیات در حال تداوم

  1. هر گونه سود یا زیان اندازه‌گیری مجدد یک دارایی غیرجاری(یا مجموعه‌ای واحد) که به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است و مشمول تعریف عملیات متوقف شده نگردد باید در سود یا زیان عملیات در حال تداوم منظور شود.

ارائه دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد) طبقه‌بندی شده‌ به عنوان نگهداری شده برای فروش
۳۷ . واحد تجاری باید دارایی غیرجاری طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش و دارایی های یک مجموعه واحد طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش را جدا از سایر دارایی ها در ترازنامه ارائه کند. بدهی های مجموعه واحد طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش نیز باید جدا از سایر بدهی ها در ترازنامه ارائه ‌گردد. این دارایی ها و بدهی ها نباید با یکدیگر تهاتر شوند و مبلغ آنها به طور جداگانه ارائه می گردد. به استثنای آنچه که در بند ۳۸ مجاز می باشد، طبقات عمده دارایی ها و بدهی های طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش باید به طور جداگانه در یادداشت های توضیحی افشا گردد. واحد تجاری باید هر گونه سود تحقق نیافته مربوط به دارایی های غیرجاری (یا مجموعه‌های واحد) طبقه‌بندی شده به عنوان نگهداری شده برای فروش را که به طور مستقیم در حقوق صاحبان سهام شناسایی شده‌ است، به طور جداگانه ارائه کند.
۳۸ . چنانچه مجموعه واحد، یک واحد فرعی باشد که ‌اخیراً تحصیل ‌شده است و شرایط طبقه‌بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش را در زمان تحصیل احراز می کند (به بند ۱۲ مراجعه شود)، افشای طبقات عمده دارایی ها و بدهی ها ضرورت ندارد.
۳۹ . در مواردی که واحد تجاری در دوره جاری، به دلیل ایجاد شرایط جدید، دارایی های غیرجاری یا دارایی ها و بدهی های مجموعه واحدی را که در ترازنامه دوره‌های قبل به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است، تغییر طبقه‌بندی دهد، تجدید ارائه اقلام مقایسه‌ای از این بابت ضرورت ندارد.
سایر موارد افشا
۴۰ . واحد تجاری باید در دوره‌ای که دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش، طبقه‌بندی یا واگذار می شود، اطلاعات زیر را در یادداشت های توضیحی افشا کند:
الف. شرحی از دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد)،
ب . تشریح واقعیت ها و شرایطی که به واگذاری مورد انتظار منجر می شود و روش و زمان‌ مورد انتظار واگذاری،
ج . سود یا زیان شناسایی شده بر طبق بندهای ۲۱ تا ۲۳، و در صورت عدم ارائه جداگانه در متن صورت سود و زیان، سرفصلی از صورت سود و زیان که شامل آن سود و زیان می باشد،
د . در موارد لازم، قسمتی که در آن، دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد) طبق استاندارد حسابداری شماره ۲۵ با عنوان گزارشگری بر حسب قسمت های مختلف ارائه می شود.

۴۱ . چنانچه بنـد ۲۷ یا بند ۳۰ به کار گرفته شـود، واحـد تجـاری در دوره‌ای که تصمیم می گیرد طرح فروش دارایی غیرجاری (یا مجموعه واحد) را تغییر دهد، باید شرحی از واقعیت ها و شرایطی که منجر به این تصمیم شده است و اثرات این تصمیم بر نتایج عملیات و جریان وجوه نقد آن دوره و دوره‌‌های قبلی که ارائه می شود را افشا کند.
تاریخ اجرا
۴۲ . الزامات این استاندارد برای کلیه صورت های مالی که دوره مالی آن از تاریخ ۱/۱/۱۳۸۹ و بعد از آن شروع می شود، لازم‌الاجراست.
مطابقت با استانداردهای بین‌المللی حسابداری

  1. با اجرای الزامات این استاندارد، مفاد استاندارد بین‌المللی گزارشگری مالی شماره ۵
    با عنوان دارایی های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده نیز رعایت می شود.
  2. پیوست شماره ۱ : توضیحات تکمیلی
  3. این پیوست جزء لاینفک استاندارد حسابداری شماره ۳۱ است.
  4. طولانی تر شدن دوره مورد نیاز برای تکمیل فروش
  5. ۱ . همان‌گونه که در بند ۱۰ اشاره شده است، طولانی تر شدن دوره تکمیل فروش، در صورتی مانع از طبقه‌بندی یک دارایی غیر جاری (یا مجموعه‌ای واحد) به عنوان نگهداری شده برای فروش نمی شود، که این تأخیر از رویدادها و شرایطی خارج از کنترل واحد تجاری ناشی شود و شواهد کافی وجود داشته باشد که واحد تجاری به تعهدات خود برای طرح فروش دارایی (یا مجموعه‌ واحد) پایبند است. در موارد زیر، محدودیت زمانی یک ساله برای تکمیل فروش به شرح مندرج در بند ۹ تعدیل می شود:
  6. الف. در تاریخی که واحد تجاری خود را متعهد به طرح فروش دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ واحد) می کند، به طور منطقی انتظار داشته باشد که دیگران (نه خریدار) شرایطی را برای انتقال دارایی (یا مجموعه‌ واحد) وضع نمایند که دوره تکمیل فروش را طولانی تر کند،
  7. ۱ . اقدامات لازم در خصوص آن شرایط را نتوان تا زمان دستیابی به تعهد قطعی خرید آغاز کرد،
  8. ۲ . تعهد قطعی خرید طی یک سال، بسیار محتمل باشد.
  9. ب . واحد تجاری یک تعهد قطعی خرید به دست می آورد و اما به دنبال آن، خریدار یا دیگران به طور غیرمنتظره، شرایطی را برای انتقال دارایی غیرجاری(یا مجموعه‌ واحد) طبقه بندی شده در قبل به عنوان نگهداری شده برای فروش وضع می نمایند به گونه‌ای که دوره مورد نیاز برای تکمیل فروش طولانی تر می شود،
  10. ۱ . اقدامات لازم در خصوص آن شرایط، به موقع انجام شود،
  11. ۲ . رفع مناسب عوامل ایجادکننده تأخیر مورد انتظار باشد.
  12. ج . طی یک سال اول، شرایطی به وجود ‌آید که قبلاً بعید تلقی می شد و در نتیجه، دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ واحد) طبقه‌بندی شده در قبل به عنوان نگهداری شده برای فروش تا پایان آن دوره فروش نرود،
  13. ۱ . طی یک سال اول، واحد تجاری اقدام لازم در خصوص تغییر شرایط را انجام داده باشد،
  14. ۲ . با فرض تغییر شرایط، بازاریابی مؤثری برای فروش دارایی غیرجاری (یا مجموعه‌ واحد) به قیمتی منطقی، در جریان باشد،
  15. ۳ . معیارهای مندرج در بندهای ۸ و ۹ احراز شود.

اطلاعات این نوشته

شما میتوانید در صورت تمایل این پست را در شبکه های اجتماعی خود بازنشر دهید .

نظرات ارزشمند شما در هایســـود

بدون دیدگاه برای پست " استاندارد حسابداری شماره 31 | دارایی های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده "
شما هم نظر خود را در مورد این پست به ما بگوید